پارکور

باتشکر فراوان از بنیان گذاران ورزش پارکور در ایران

و ارادتمند تمامی گروهای پارکور در ایران به خاطر روابط صمیمانه ای که با یکدیگر دارند.

آشنايي با انواع آسيب هاي متداول ورزشي
زانو و زانو درد

زانو درد يکي از دردهاي شايع است که انسان در سنين مختلف به آن مبتلا ميشود . اين شد که مطلب اين شماره را به زانو و زانو درد اختصاص دادم و اگر خدا بخواهد در شماره هاي بعدي به درد هاي ديگر چون کمردرد و درد گردن و ... مي پردازم .

مفصل زانو چگونه مفصلي است ؟

هر جا که دو يا چند استخوان به هم مي رسد مفصل تشکيل ميشود و الزاما به اين معني نيست که حرکت داشته باشد ولي مفصل زانو جزء مفاصل متحرک است که از به هم رسيدن استخوان ران و استخوان درشت ني به وجود مي آيد و به وسيله ي رباط ها ( ليگامان ها ) به همديگر مفصل ميشوند .
مفصل زانو مفصلي لولائي است که از کنديل هاي استخوان ران و درشت ني و سطح پشتي کشکک درست شده است . اين مفصل داراي حرکات تا شدن ( فلکسيون ) باز شدن (اکستانسيون ) و به هنگام خم بودن زانو کمي هم حرکات پهلويي يا جانبي دارد .
اين مفصل بزرگترين مفصل بدن است که از اهميت زيادي برخوردار است و به خاطر حرکات زياد و تحمل وزن بدن در معرض آسيب ديدگي قرار دارد .
مفصل زانو توسط يک کپسول مفصلي بزرگ و به کمک رباطها ، مينيسک ها و عضلات آن منطقه تقويت و ممحافظت مي شود حال هر چه اين عضلات قوي تر باشد احتمال آسيب ديدگي کمتر ميشود که براي تقويت اين عضلات در ادامه چندين تمرين آورده ام .
همينطور غضروف هاي مفصلي از تماس مستقيم استخوان ها با هم جلو گيري مي کند و در نتيجه مفصل از آسيب ديدگي محافظت مي شود .

زانو درد چگونه دردي است ؟ چه کساني به آن مبتلا مي شوند ؟ اصولا چه دليلي موجب پيدايش اين بيماري مي شوند ؟

بايد گفت که علت اصلي بروز اين بيماري به روشني معلوم نيست گاهي بعد از وارد آمدن ضربه اي به زانو يا راه رفتن در فواصل طولاني خصوصا در سر پاييني ها مثل پايين آمدن از کوه يا در ورزش هايي که فشار زيادي به زانو وارد ميکند مثل فوتبال ، بسکتبال ، اسکي و ...ظاهر مي شود .
در پيدايش اين بيماري تعغيرات بيوشيميايي غضروف مفصل از جمله علل شناخته شده است که در نتيجه ي آن غضروف مفصل شفافيت خود را از دست مي دهد و به رنگ زرد تيره در مي آيد در اين حالت استخوان ها با يکديگر در هنگام حرکت تماس مستقيم دارند و در اثر اصتحکاک استخوان ها ، سطح مفصلي ، ريشه ريشه و ناهموار ميشود و غضروف کشکک در بعضي نقاط به کلي از بين ميرود و استخوان زير آن نمايان ميشود . در اين حالت به علت تماس مستقيم استخوان ها درد زيادي در ناحيه زانو احساس مي شود .
علت هاي پزشکي ديگري از جمله کيست بيکر ، آرتريت روماتوئيد يا استئو آرتريت ( آرتروز ) و غيره نيز موجب زانو درد مي شود .
به اين بخش بيش از اين نمي پردازم زيرا در تخصص من نيست .

چند توصيه براي پيشگيري از زانو درد :

هيچگاه براي مدت طولاني در يک وضعيت ثابت نايستيد و هر چند دقيقه يکبار وزن خود رااز يک پا به پاي ديگر منتقل کنيد .
زمانيکه مجبوريد کاري را سرپا انجام دهيد و يا مجبوريد براي مدت طولاني يکجا بايستيد مثل ايستادن در صف ، در آشپزخانه و يا در هنگام اطو کردن و ... پاي خود را روي يک چهار پايه کوتاه قرار دهيد و پس از چند دقيقه پاي خود را عوض کنيد اين کار براي کمر شما نيز مفيد است .
بهترين حالت براي استراحت زانو زاويه ۹۰ درجه است بنابراين بهتر است هنگام نشستن بر روي مبل بنشينيد تا بر روي زمين نشسته و پا هاي خود را دراز کنيد . نشستن دو زانو و چهارزانو نه اينکه باعث استراحت زانو نمي شود بلکه براي زانو مضر هم هست و حتي المقدور از توالت فرنگي استفاده کنيد زيرا خم شدن کامل زانو بسيار زيان آور است .
قوي کردن عضلات همسترينگ ، چهارسر ران و دو قولو که مفصل زانو را در بر دارد نيز از زانو درد جلوگيري مي کند .

ورزش هاي مفيد براي پيشگيري از زانو درد :

قوي بودن عضلات ناحيه زانو سبب کشيده شدن کشکک به بالا شده و از فشار بر زانو ميکاهد .
انجام مرتب اين تمرين ها به صورت صحيح مي تواند شما را تا حد زيادي از زانو درد مصون سازد و اگر شما به زانو درد مبتلا هستيد انجام برخي از اين تمرينات البته با مشورت پزشک متخصص مي تواند در کاهش درد و تسريع بهبودي به شما کمک کند در غير اين صورت همين ورزش ها ممکن است براي شما عزيزي که زانو درد داريد بسيار مضر باشد .

تمرين ها با پاي کشيده

۱-محکم کردن زانو : بنشينيد و پاها را مقابل خود دراز کنيد . زانوي خود را محکم راست کنيد . آن را به زمين فشار دهيد و همزمان پا را از مچ به سمت خود بکشيد زانو را تا ۵ ثانيه راست نگه داريد سپس آن را کاملا شل کنيد . ( ۳ بار در هر روز هر بار ۱۰ مرتبه )
۲-بالا بردن پا در حالت کشيده : بنشينيد و پاهاي خود را راست کنيد و در حالي که زانوي خود را راست کرده ايد( يعني ساق پاي شما با ران شما در يک امتداد قرار گيرد) پاي خود را بالا ببريد و تا نزديکي زمين پايين آوريد اين حرکت را ۱۰ بار انجام دهيد سپس پاي خود را عوض کنيد سعي کنيد اين تعداد را به ۳۰ بار برسانيد .
۳-چرخش مفصل ران : بنيشينيد و مفصل زانوي خود را راست کنيد در حالي که زانو را در همان حالت کشيده قفل کرده ايد پاي خود را بالا ببريد و دايره هايي را با پاي خود به سرعت در فضا رسم کنيد و آن را به سه سري ۱۰ تايي برسانيد . اين تمرين را ميتوانيد به صورت نوشتن حروف الفبا نيز انجام دهيد .
۴- بنيشينيد و مفصل زانوي خود را راست کنيد در حالي که زانو را در همان حالت کشيده قفل کرده ايد پاي خود را بالا بياوريد و به صورت عرضي آن را به سمت خارج بدن ببريد و به آرامي آن را به مرکز برگردانيد و پايين بياوريد . اينکار را براي هر دو پا تکرار کنيد .
۵-بالا بردن پا در وضعيت دمر : روي شکم بخوابيد زانو را راست نگه داريد و پا را از عقب کمي بالا ببريد اين وضعيت را تا ۳ ثانيه حفظ کنيد و سعي کنيد به تدريج آن را به ۳ سري ۱۰ تايي برسانيد

تمرين هاي حرکتي براي خم کردن زانو

۱-روي صندلي بلندي بنشينيد طوري که پاي شما در حالت خميده در زاويه ۹۰ درجه قرار گيرد سپس يکي در ميان مقصل زانوي خود را راست کنيد و تا شماره ي ۳ نگه داريد اين حرکت را ۳ بار هر بار ۱۰ مرتبه انجام دهيد
۲-نشست و برخاست : صاف باستيد و پشت خود را تا حد امکان راست نگه داريد به آرامي بنشينيد تا اينکه زانوي شما به زاويه اي کمي بيشتر از ۹۰ درجه تبديل شود سپس دوباره به آرامي بايستيد . اين حرکت را با نشستن و برخاستن از روي صندلي نيز مي توانيد انجام دهيد با توجه به اينکه از دستان خود نبايد استفاده کنيد .
۳-دوچرخه ثابت : زين دوچرخه را طوري تنظيم کنيد که هنگامي که پدال در وضعيت پايين و کف پا بر روي آن قرار دارد زانو تقريبا راست باشد مقاومت را در حد متوسط تنظيم کنيد و ده دقيقه با سرعت ثابت پدال بزنيد ابتداميزان مقاومت و سپس زمان تمرين را افزايش دهيد .

الف – افزایش استقامت : بهترین راه افزایش استقامت دویدن یا شنا كردن روزانه به مدت 30 دقیقه با ضربان قلب چربی سوز است مشروط بر آنكه مداوم و با حوصله انجام گیرد . ورزش با دوچرخه ثابت یا نوار گردان به دلیل آن كه به راحتی می توان ضربان نبض را كنترل نمود مطمئن تر است ولی بدیهی است كه شادابی و لطافت دویدن در طبیعت آزاد را ندارد . بالا رفتن آرام از كوه ، پیاده روی نسبتاً سریع و درازمدت و بخصوص چنانچه وزنه حدود یك كیلویی در دستان باشد از روش های مفید افزایش استقامت است .
ب – افزایش قدرت : تمرین هایی كه قدرت عضلات را افزایش می دهد و از ضعیف شدن عضلات جلوگیری می نماید اصولاً به سه گروه تقسیم می شوند :
1 – تمرینات ایزومتریك : در این تمرینات نیرو به بدن اعمال می شود بدون آنكه مفاصل و اعضای بدن حركت نماید ، مثل آنكه با دست به دیوار فشار وارد نماییم .
2 – تمرینات ایزوتونیك : در این تمرینات نیروی ثابتی به بدن وارد می شود و اعضای بدن این نیروی ثابت را در بدن جابجا می كند . مثل تمرین با وزنه یا قرار دادن وزنه روی شانه و نشستن و برخاستن با آن .
3 – تمرینات ایزوكنتیك : در این تمرینات نیروی ثابت به بدن اعمال نمی شود بلكه حسب موقعیت بدن نیروی متناسبی به بدن وارد می شود و در عوض سرعت حركت اعضای بدن بطور ثابت صورت می گیرد .
در حقیقت كار كردن برای افزایش قدرت یعنی كار كردن با وزنه به صورتی كه عضلات تحت فشار قرار گیرند . البته تمرینات ایزوكنتیك شاید بهترین روش باشد ولی دسترسی به وسایل آن مشكل است . اما روش ایزومتریك بدون كمترین وسیله خاص و روش ایزوتونیك با وسایل ساده تر قابل اجرا است . انتخاب نوع تمرینات بر حسب نیاز و امكان دسترسی به وسایل صورت می گیرد .

1 – ایزومتریك : برتری این روش در آن است كه هنگام تقویت عضلات ، مفاصل حركتی ندارند .
بنابراین كار عضلات موجب اختلال در مفاصل و احیاناً فشار استخوان بر استخوان نمی شود . برای مثال در دردهای كمر ، فرد به پشت می خوابد و عضلات خود را منقبض كرده و همزمان كمر خود را به زمین فشار می دهد . حال بدون آنكه مهره های بیمار حركت كند ، عضلات كمر و شكم تقویت می شود . عیب این روش آن است كه اولاً اراده قوی می خواهد و ثانیاً فشارهای انقباضی با تشخیص فرد انجام می شود و نمی توان آن را اندازه گیری و تنظیم نمود و نهایتاً انجام آن نیاز به حوصله فراوان دارد .
2 – ایزوتونیك : تمرین های ایزوتونیك مثل كار با دستگاه های معمولی بدن سازی ، هالتر ، وزنه ، شنا روی دست و بالا رفتن از طناب ،گو اینكه به تقویت عضلات كمك می نماید ، اما به دلیل آنكه در برخی زوایای حركت مفصل ، نیروی بیش از حد وارد می كند و در برخی زوایا نیروی كمتر از حد ، اولاً ممكن است سبب آسیب دیدگی عضلات و رباط ها در برخی زوایای حركت و ثانیاً سبب عدم تقویت در برخی زوایای دیگر شود .
3 – ایزوكنتیك : برای مفاصلی كه سالم هستند و حركت مشكل برای آنها ایجاد نمی كند ، تمرین ایزوكنتیك بهترین ورزش می باشد . دستگاه های ایزوكنتیكی مجهز به كامپیوتر كه با سرعت ثابت و نیروی متغیر كار می كنند بسیار گران قیمت می باشند و كمتر در دسترس عموم قرار دارند و در ایران بجز دو مورد یافت نمی شود و بیشتر برای اندازه گیری قدرت عضلات بكار برده می شود تا تمرین . در عمل كارخانجات سازنده از طریق این دستگاه ها ، منحنی نیروی وارده بر عضلات را یافته و بادامك متناسب با آن تغییرات را ساخته و در دستگاه های ایزو تونیك بكار می برند . این اقدام موجب ارزان شدن دستگاه ها و مشابه شدن حركت در دستگاه های معمولی مكانیكی با حركت های ایزوكنتیك شده است . علی القاعده اگر ده دستگاه داشته باشیم هفته ای سه روز و به مدت 20 دقیقه تمرین برای تقویت عضلات كافی می باشد .
برای آنكه برای شما روشن شود كه آیا عضلات شما قوی و مناسب است ، از آزمایشات ساده ای می توانید استفاده كنید . البته اگر بتوانید از تجهیزات كامپیوتری برای اندازه گیری عضلات استفاده كنید طبعاً بهتر و دقیق تر می باشد . برای آزمایشات ساده می توان از بارفیكس استفاده نمود . اگر كمتر از 5 بار حركت بارفیكس را انجام دهید عضلات دست شما نیاز به تمرین و تقویت دارد .

ج – افزایش انعطاف : برای داشتن انعطاف كافی باید كار از كودكی شروع شود . افزایش انعطاف مفاصل و قابلیت تغییر حالت رباط ها و عضلات در سنینی كه این عضلات و مفاصل شكل گرفته اند بسیار دشوار است . با این همه نباید تمرینات انعطافی را فراموش كرد . زیرا حداقل ، انعطاف بدن را باید به حد معمولی حفظ نمود و همچنین عدم انجام تمرینات انعطافی به خشكی تدریجی مفاصل و رباط ها می انجامد . گرم كردن ، حركات كششی و فشار روی مفاصل در حد شروع درد اما به ملایمت و آهستگی در حفظ و كسب انعطاف بسیار مفید است . حركات ورزشی مناسب كه هم انعطاف را زیاد می كند و هم به آمادگی بدن و قدرت عضلات می افزاید بسیار مفید فایده می باشند .
خلاصه : اگر عضلات شما قوی باشد مفاصل شما هم سالم می ماند و الا دچار بیماری های مفصلی و عوارض بعدی آن خواهید شد .
به هر حال ساده ترین روش برای تقویت قدرت ، تمرینات ایزومتریك می باشد . مثل فشار دست به میز ، فشار پا به چهارچوب در ، فشار دست به چهارچوب و انقباض ارادی عضلات ، استفاده از بارفیكس ، حركت شنای روی دست ، به تعداد 10 تا 20 بار و یك تا سه بار در روز كافی می باشد .اگر وسایل ایزوكنتیك و ایزوتونیك در دسترس باشد پرداختن به آن مفیدتر می باشد .

منبع:پارکور ایران

اقدامات اولیه درمانی در آسیبهای ورزشی شامل مراحل زیر است :

1- محافظت و پیشگیری از آسیب بیشتر مثلاً با استفاده از وسایل کمک ارتوپدی

2- استراحت که بسته به نوع آسیب از فرم مطلق آن تا استراحت نسبی را شامل می شود.

3- استفاده از یخ سبب کاهش درد،تورم و التهاب می شود.

4- فشار که اگر همراه با یخ استفاده شود سبب محدود شدن تورم خواهد شد.

5- بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده نسبت به سطح قلب سبب تسهیل تخلیه وریدی از ناحیه مربوطه می شود.

6- عمل های محافظتی که در مواقع آسیب جزیی و بدون علامت ورزشکار استفاده میشود مثلاً استفاده از بانداژ برای پیچ خوردگی مختصر مچ پا.

استفاده از اصول فوق در چه زمان و توسط چه کسانی صورت می پذیرد؟

روش های بالا در برخورد اولیه با آسیب های حاد اسکلتی-عضلانی بکار می روند.

آشنایی با آنها برای ورزشکار،مربی،پزشک تیم و هر فرد دیگری که مسوول درمان و برخورد ابتدایی با آسیب باشد لازم است.

چه میزان استراحت کافی است؟استراحت نسبی در چه مواقعی تجویز می شود؟

طول مدت استراحت وابسته به شدتِ آسیب است.مشخص است که هر چه شدت آسیب بیشتر باشد،مدت استراحت هم بیشتر خواهد بود.وقتی یک آسیب چندان شدید نباشد،استراحت نسبی توصیه می شود.هدف از استراحت نسبی آن است که فرد ورزشکار علی رغم وجود آسیب بدون علامت باقی بماند،هر چند تا حدودی تحرک خود را حفظ کرده است.

فایده استفاده از یخ در برخورد با آسیبها چیست؟آیا گرما هم موثر واقع میشود؟

یخ سبب کاهش خونریزی،تورم،التهاب،نیازهای متابولیک ناحیه مجروح،درد و نیز اسپاسم عضلانی میشود.اما گرما به نوبه خود دارای فایده نیست و جز در مورد کاهش اسپاسم عضلانی،سبب افزایش موارد نامبرده هم خواهد شد.گاهی توصیه می شود که دوره های متناوب استفاده از گرما و یخ اعمال شود.یعنی عضو را 1 تا 2 دقیقه از یخ استفاده کنند.بر اساس شدت تورم عضو این نسبت قابل تغییر است.هر چه آسیب حادتر باشد،از مدت گرم کردن کاسته خواهد شد.

روش صحیح ماساژ دادن با یخ چگونه است؟باید چه مدت زمانی طول بکشد؟آیا روشهای دیگری هم برای استفاده از یخ وجود دارد؟

از نحوه تهیه یخ شروع میکنیم:در یک لیوان یکبار مصرف آب ریخته و میگذاریم یخ بزند.سپس لیوان را از وسط بریده و باقیمانده قالب یخ را برای مدت60 تا90 ثانیه بر روی منطقه ای ثابت از عضو آسیب دیده نگه میداریم تا در ناحیه مربوطه و تا 5/1 سانتی متر در اطراف محل احساس کرختی به شخص دست دهد.حال با توجه به وسعت محدوده ای که بی حس شده و به آرامی یخ را به صورت دایره وار روی پوست ماساژ میدهیم.این ماساژ در آسیبهای با وسعت متوسط،7 دقیقه و در نواحی بزرگ تا10 دقیقه طول خواهد کشید.

غوطه ور کردن عضو،در آب یخ هم موثر است.اما تحمل آن برای مصدوم سخت است به علاوه نمی توان عضو را بالاتر از سطح قلب نگاه داشت.به عنوان قانونی کلی،در طی یکساعت میتوان 20 تا30 دقیقه(حداکثر)از یخ استفاده کرد و حداقل 30 دقیقه نیز عضو را به حال خود گذاشت.مسلم است که اگر تحمل مصدوم به سرما کم باشد،باید زمان استفاده از یخ را کاهش داد.

خصوصیت باندهای فشاری چیست؟

این باندها را از دیستال عضو به پروگزیمال می پیچند،به طوری که در هر دور نصف پهنای دور قبلی را بپوشاند.فشار الاستیکی که اعمال میشود سبب کاهش تورم خواهد شد.البته بانداژ نباید آنقدر محکم انجام گیرد که در بازگشت خون وریدی به طرف قلب اختلالی ایجاد کند.در مورد باندهای الاستیک تا توان بالقوه کشش باند کافی خواهد بود.باندهای الاستیک برای آسیبهای حاد اندام تحتانی مناسب نیستند،چون قابلیت محافظت اندکی ایجاد میکنند.

اصول برخورد با ورزشکاری که شدیداً آسیب دیده و حال وخیمی دارد چیست؟

در ابتدا توجه معطوف به مجاری هوایی مصدوم خواهد بود.هر گونه انسداد یا مانعی را باید بر طرف کرد.در هنگام این بررسی ها باید مراقب آسیب ستون فقرات گردنی نیز بود.

در مرحله بعد به نحوه تنفس مصدوم دقت میشود.در صورت نیاز میتوان از تنفس مصنوعی و اکسیژن کمکی استفاده کرد تا تنفس خود بخودی و منظم برقرار شود.اینک نوبت بررسی گردش خون فرد است.نبض شریان کاروتید از لحاظ کیفیت،تعداد و ریتم لمس خواهد شد.در صورت فقدان این نبض یا نبض رادیال باید عملیات احیاء قبلی عروقی آغاز گردد.یا همان مرحله ارزیابی مختصر عصبی که سطح هوشیاری،اندازه و واکنش مردمکها به نور،حرکات چشم و پاسخ های حرکتی مصدوم را شامل میشود.به معنی مشاهده اندامها و سایر قسمتهای بدن است تا از وجود هرگونه خونریزی،شکستگی یا خون مردگی آگاه شویم.

علل اصلی ایجاد صدمات ورزشی چیست؟

عدم آمادگی بدنی،گرم نکردن بدن پیش از شروع فعالیت ورزشی،استفاده از تکنیک های نادرست و نیز ماهیت خود رشته ورزشی از جمله دلایل ایجاد آسیب های ورزشی هستند.

چگونه میتوان از بروز صدمات ورزشی جلوگیری کرد؟

ارتقا دانش و سطح معلومات مربیان و خود ورزشکاران،داشتن سطح آمادگی بدنی مطلوب و گرم کردن بدن به اندازه کافی و قبل از مبادرت به انجام فعالیت می توانند از میزان بروز آسیب های ورزشی بکاهند.

 منبع : پايگاه اطلاع رساني پزشكان ايران

اصلی خستگی ورزشکاران در زمان انجام ورزش، ترشح اسید لاکتیک در عضلات است. آشامیدن آب یک ساعت پیش از ورزش و در هنگام ورزش تولید اسید لاکتیک را کاهش می‌دهد.

از آنجایی که هرچه میزان تولید اسیدلاکتیک در بدن بیشتر شود فرد بیشتر احساس خستگی می‌کند لازم است ورزشکاران در هنگام ورزش آب بنوشند. همچنین مصرف کربوهیدرات‌ها که باعث افزایش ذخایر گلیکوژنی بدن و تولید انرژی بیشتر در بدن می‌شود به کاهش تولید اسیدلاکتیک کمک می‌کند. کربوهیدارت‌ها در نان، بیسکویت، برنج، سیب زمینی و ماکارونی یافت می‌شود.

تغذیه در ورزش حرفه‌ای ازاهمیت بسیار بالایی برخورداراست،ورزشکاران‌ به خصوص نوجوانان باید از مواد پروتئینی به میزان کافی زیرنظر مربیان خود استفاده کنند. کمبود پروتئین در ورزشکاران باعث آتروفی (عضله سوزی) و به لاغر شدن ورزشکار و توان جسمی کمتر در هنگام ورزش منجر می‌شود. اما مصرف مواد پروتئینی قبل از انجام فعالیت ورزشی موجب تشنگی ورزشکار خواهد شد.

ورزشکاران بخصوص کسانی که بصورت حرفه‌ای به ورزش می‌پردازند باید مصرف چربی و پروتئین را در هنگام مسابقات کاهش دهند و بامشورت مربیان خود مواد کربوهیدراتی بیشتری استفاده کنند و در حین انجام فعالیت ورزشی به صورت جرعه جرعه و به دفعات آب مصرف کنند. نوشیدنی که در حین ورزش مصرف میشود بهتر است مقدار کمی (و نه خیلی زیاد) شیرین باشد.

و حال تغذیه ورزشی

تغذیه سالم یعنی انتخاب غذاهای متنوع از گروه‌های غذایی مختلف. برای تغذیه سالم مجبور نیستید یک رژیم محدود و سخت داشته باشید. تغذیه سالم یعنی ایجاد تغییراتی، که بتوانید برای همیشه آنها را پیروی کنید.
البته به این سادگی‌ها که گفتیم نیست! و دریافت مواد مغذی مورد نیاز آسان نیست. چون ممکن است در روز چندین بار تنقلات مورد علاقه‌تان را بخورید و از دیگر گروه‌های غذایی غافل شوید و یا شاید هنگام گرسنگی هر چه دم دستتان باشد بخورید و به کیفیت چیزی که می‌خورید اصلاً اهمیت ندهید.
تغذیه سالم، نیازمند برنامه‌ریزی و هدف‌گذاری برای مصرف متنوع گروههای مختلف غذایی است.

الف- چرا داشتن تغذیه سالم مهم است؟

تغذیه سالم مهم است به چند دلیل:
۱-غذاهای سالم تأمین کننده مواد مغذی مورد نیاز بدن است.
مواد مغذی علاوه بر تأمین انرژی بدن، در حفظ عملکرد مغز، قلب و ماهیچه نیز اهمیت دارد.
۲- تغذیه سالم ریسک ابتلا به بیماری‌ها را کاهش می‌دهد.
الف. مصرف بیشتر میوه‌ها و سبزیجات ریسک پر فشاری خون، سرطانهای شش، دهان، مری، معده و روده بزرگ را کاهش می‌دهد.
ب. مصرف کمتر چربی‌های اشباع (روغن‌های جامد) ریسک افزایش کلسترول خون را کاهش می‌دهد.
۳-۲- مصرف کافی کلسیم و ویتامین D از پوکی استخوان پیشگیری می‌کند.
۳- تغذیه سالم، در کنترل بیماریهای خاص نیز کمک کننده است.
رعایت برنامه غذایی متعادل و تغذیه سالم، در کنترل دیابت، فشار خون بالا، کلسترول بالا و… نقش دارد.


ب- اصول یک تغذیه سالم و متعادل چیست؟

در تنظیم یک برنامه غذایی سالم، سه نکته زیر را در ذهن داشته باشید:
تعادل: یک رژیم غذایی متعادل (استفاده از حداقل تعداد واحدهای مورد نیاز از هر گروه غذایی) تضمین کننده دریافت مواد مغذی مورد نیاز است.
تنوع: طیف وسیعی از غذاهای متنوع را مصرف کنید. هیچ غذایی به تنهایی تأمین کننده مواد مغذی مورد نیازتان نیست. از هر گروه غذایی، انواع غذاهای متنوع را انتخاب کنید.
میانه روی: میانه روی در هر کاری کلید موفقیت است. پس با رعایت میانه روی در مصرف شیرینی‌جات، چربی‌ها و نمک‌ها می‌توانید از همه غذاهای دلخواه خود بهره‌مند شوید.

برای داشتن تغذیه سالم، در قدم اول باید بدانید، یک رژیم متعادل چیست! راهنماها و هرم‌های غذایی مقدار واحدهای مورد نیاز از هر گروه غذایی را نشان می‌دهند اما بیشتر مردم در هر روز نیاز دارند به:
- شش تا یازده واحد از غلات:
توصیه: حداقل نصف غلات مورد نیازتان را از غلات سبوس‌دار (مانند نانهای سبوس‌دار، برنج قهوه‌ای، ماکارونی‌های سبوس‌دار …) انتخاب کنید. یک واحد غلات برابر است با یک برش ۳۰ گرمی از نانها (یک و نیم برش ده در ده نان سنگک = ۲ برش ده در ده نان تافتون = ۴ برش ده در ده نان لواش = یک و نیم عدد نان تست = ۱ برش ده در ده نان بربری) یا نصف لیوان برنج یا ماکارونی پخته.
- دو تا چهار واحد میوه:
یک واحد میوه برابر است با یک سیب، موز یا پرتقال متوسط، نصف لیوان قطعات میوه(به شکل پخته یا خام) یا سه چهارم لیوان آب میوه.
- سه تا پنج لیوان سبزیجات:
هر واحد سبزیجات شامل یک لیوان سبزیجات برگدار یا نصف لیوان سبزیجات دیگر(به شکل پخته یا خام)، یا سه چهارم لیوان آب سبزیجات است.
- دو تا سه واحد لبنیات کم چرب:
هر واحد لبنیات برابر است با یک لیوان ماست یا شیر یا یک و نیم قوطی کبریت پنیر.
- دو تا سه واحد غذای پروتئینی:
یک واحد غذای پروتئینی برابر است با شصت تا نود گرم گوشت قرمز بدون چربی یا گوشت مرغ یا ماهی، در ضمن نصف لیوان حبوبات پخته، یک تخم مرغ و دو قاشق غذاخوری کره بادام زمینی، معادل سی گرم گوشت بدون چربی به حساب می‌آیند.

اولین نشانه از حضور پارکور به صورت حرفه‌ای در ایران، حضور امیرحسین ایمانی و کوشا فتحی‌نژاد در مستند سال ۲۰۰۳ لندن بپر (به انگلیسی: Jump London) بود. هدف این فیلم نشان دادن گسترش پارکور در دنیا بود، برای همین منظور از گروه‌های مطرح و فعال پارکور در دنیا تقاضای همکاری نمودند و گروه irPk که بعداً به رهاتوسط گروه irPk تشکیل شد که با وجود غیرفعال بودن هنوز دارای بیشترین عضو در بین گروه‌های پارکور است. تغییر نام داد نیز در این پروژه همکاری کرد. در آن زمان(۱۷ سپتامبر ۲۰۰۴) گروه اینترنتی Parkour_Iranه

با گسترده شدن پارکور در ایران و احساس نیاز به آموزش حرفه‌ای تر، امیرحسین ایمانی در تابستان سال ۲۰۰۴ برای آموزش دیدن زیر نظر یکی از موفق‌ترین گروه‌های پارکور دنیا به لندن رفت.  و سایت www.urbanfreeflow.ir از تاریخ ۱۶ نوامبر ۲۰۰۴ با اجازه آن گروه شروع به کار کرد.

در پاییز همان سال بود که این گروه به رها تغییر نام داد و اولین دوره کلاس‌های پارکور با هدف انتقال تجربه‌هایشان در مجتمع ورزشی شهید چمران (بولینگ عبدو) برگزار کردند و وب‌گاه www.parkour.ir ه  نیز شروع به کار کرد. توجه رسانه‌ها با اجرای نقش دو نفر از اعضای گروه رها (احسان دادفر و آرمان خاشعی) در کلیپی به نام کبوتر (تابستان ۱۳۸۴) تولید فیلمی کوتاه برای جشنواره پلیس، مصاحبه با نشریات مختلف (مانند ۴۰چراغ  Teenager) و خبرگزاری Ascosiated Press و شرکت در نمایشگاه بین‌المللی ورزش ۲۰۰۸ ... به این ورزش بیشتر شده و علاقه‌مندان بسیاری شروع به تمرین کرده‌اند. هم چنین گروه رها برای آشنا شدن مخاطبان با این ورزش به دعوت رییس کمیته ایروبیک حرفه‌ای و مهارتی در مراسم افتتاحیه اولین دوره مسابقه ایروبیک حرفه‌ای کشور (۲۵ آبان ۱۳۸۵) در ورزشگاه شهید چمران به ایفای نقش پرداختند.

بر خلاف بسیاری ورزش‌های دیگر پارکور تا کنون در زمین یا ورزشگاه اختصاصی تمرین نمی‌شود، البته تلاش‌هایی در این رابطه صورت گرفته‌است. تراسورها در محیط‌های شهری مانند سالن‌های ورزش، پارک‌ها، زمین‌های بازی و سازه‌ها و ساختمان‌های رها شده تمرین می‌کنند که باعث به وجود آمدن نگرانی‌هایی مانند تجاوز به حریم شخصی، آسیب رساندن به اموال عمومی و تمرین در مکان‌های نامناسب شده‌است .

پارکور وسیله و تجهیزات خاصی احتیاج ندارد و تراسورها معمولاً لباس‌های ورزشی یا معمولی سبک و راحت می‌پوشند . تنها چیزی که توصیه شده‌است یک کفش ورزشی سبک با چسبندگی زیاد است. بعضی از تراسورها از مچ بند برای محافظت از مچ هایشان استفاده می‌کنند . برخی نیز از دستکش‌های نازک ورزشی برای حفاظت از کف دستهایشان استفاده می‌کنند که به علت کم کردن چسبندگی و حس باعث موضع منفی بعضی از تراسورها می‌شود.

پارکور حرکات آکروباتیک، بدل کاری، رقص، حرکات احمقانهٔ بدون توجه به عواقب آن و پرش‌های بلند بدون دلیل نیست. هم چنین پارکور «حرکت‌های دلخواه» نیست بلکه مجموعه‌ای از حرکات از پیش تعریف شده و هدفمند است.

در پارکور خبری از مسابقه و کل‌کل هم نیست. یک کمپین از یکم ماه مه سال ۲۰۰۷ توسط وبگاه رسمی پارکور برای حفاظت از پارکور و فلسفهٔ آن در مقابل مسابقه و رقابت آغاز شده‌است. اعضای این کمپین اعتقاد دارند که «مسابقه» افراد را تحریک می‌کند که با دیگران برای رضایت تماشاگران یا اثبات برتری‌های خود و یا احیانا سودهای مالی مبارزه کنند؛ در حالی که در پارکور، افراد در کنار یکدیگر و فقط برای خودشان تمرین می‌کنند. پس پارکور نمی‌تواند تبدیل به یک رشتهٔ مسابقه‌ای شود، مگر آن که اساس وجودی آن یعنی «پرورش خود» نادیده گرفته شود.

پارکور یک رشتهٔ ورزشی است، اما فلسفه‌ای با ارزش‌های خاص خود و برای آگاهی از توانایی‌های خویشتن، مبارزه علیه خود و پرورش جسم و روح دارد. پارکور گذشته از یک ورزش و هنر، یک شیوهٔ زندگی کردن و یک فلسفهٔ روزانه‌است.

یکی از فلسفه‌های این ورزش، اتکا به توانایی‌های جسمی و ذهنی افراد برای کمک کردن به کسانی است که در شرایط خاصی قرار دارند. به همین دلیل است که در این ورزش خبری از مسابقه و رده‌بندی ورزشکاران و غیره نیست، زیرا هر کسی تنها برای خودش و نه برای اثبات برتری خود، تمرین می‌کند.

بسیاری پس از آشنایی با پارکور، اصول آن را در زندگی خود نیز به کار می‌برند. به کسانی که از اصول پارکور در زندگی خود بهره می‌برند «تراسور» گفته می‌شود. هنر پشت سر گذاشتن کارای موانع، با به چالش کشیدن فیزیکی و جسمی خود باعث می‌شود که با موقعیت‌های زندگی روزانه آسان‌تر کنار بیاییم. وقتی که یک مانع یا به عبارتی وضعیتی دشوار در زندگی ما پدیدار شود، یک تراسور همانگونه که در پارکور یاد گرفته، سریع و کارا بر آن غلبه می‌کند و بدون تغییر مسیر به راه خود ادامه می‌دهد.

جدا از حرفه‌ای شدن در حرکات، قسمت اصلی آموزش و تمرین صحیح پارکور، توانایی غلبه بر ترس و استفاده از آن در زندگی است، چرا که ابتدا باید بتوان بر ذهن و تفکر خود چیره شد تا توانایی حرفه‌ای شدن در پارکور در ما بوجود آید. کسانی که پارکور تمرین نمی‌کنند معمولاً دربارهٔ آین موضوعات چیزی نشنیده یا ندیده‌اند؛ در صورتی که به گفتهٔ بنیان‌گذار این هنر، «فلسفه» جزء درونی پارکور است.

پارکور از زمانی که انسان نیاز به شکار کردن و شکار نشدن داشته، وجود داشته‌است. انسان‌ها به طور طبیعی گستره‌ای قابل توجه از حرکات و حالات ممکن را برای گذشتن از موانع به وجود می‌آورد. از آن گذشته، کودکان به سهولت و صورت بدیع و با نشاط حرکت می‌کنند، ولی ما هنگامی که شروع به حرکت آگاهانه می‌کنیم، آن ویژگی را از دست می‌دهیم. افراد زیادی در طول تاریخ بر روی حرکت انسان و بهبود آن کار کرده‌اند (از جمله عیاران کاغذباز). اما پارکور به معنای خاص آن، توسط ریموند بل (Raymond Belle) که یک سرباز فرانسوی جنگ ویتنام بود پایه‌گذاری شد. او و همراهانش به‌دنبال به وجود آوردن یک روش کارا و مناسب برای «تعقیب و فرار» بودند. این فعالیت‌ها، سرانجام توسط فرزندش داوید بل (David Belle) بصورت مدوّن درآمد. داوید بیشتر عمر خود را صرف سامان‌دهی این ورزش کرد و نام «پارکور» را بر آن نهاد. او و دوستانش، از جمله سباستیان فوکان (Sebastien Foucan) که مشهورترین آن‌هاست، با آموزش‌های ریموند بل این ورزش را از ترکیب ورزش‌های مختلفی مانند ژیمناستیک و با هدف کمک‌کردن به دیگران در مواقع اضطراری، در حاشیه پاریس به وجود آوردند

 

پارکور (به فرانسوی: Parkour) یا هنر جابجایی (به فرانسوی: L'art du déplacement) یا شهرنوردی به پیشهاد گروه رها  یک راه نوین برای تعامل با محیط اطراف فقط با استفاده از توانایی‌های انسان است. داوید بل، بنیان‌گذار پارکور در فرانسه می‌گوید: جنبهٔ فیزیکی پارکور، غلبه‌کردن بر تمامی موانع پیش روست، درست مانند این‌که در شرایط اضطراری گیر کرده باشید. پارکور فقط صرف حرکات نیست، بلکه مجموعه‌ای هدفمند و دارای فلسفهٔ خاص خویش است. پس هدف پارکور، رسیدن به مقصد با استفاده از کاراترین، روان‌ترین و مستقیم‌ترین مسیر و مناسب‌ترین حرکات است که می‌تواند شامل دویدن، پریدن، بالا رفتن و خزیدن باشد. «کارایی» یکی از مهم‌ترین مشخصه‌های پارکور است، و به این معنی است که لازم نیست حرکات سریع‌ترین باشند، بلکه باید مستقیم‌ترین و با صرف انرژی کمتری انجام شوند و همچنین مانع آسیب دیدگی دراز مدت یا کوتاه مدت شوند.

به کسانی که از اصول پارکور در زندگی خود بهره می‌برند «تراسور» گفته می‌شود.